Le Caillou-qui-Bique
Cultuur · Honnelles
Le Caillou-qui-Bique is een rots en een locatie op de grens van Roisin en Angre in de gemeente Honnelles in de Belgische provincie Henegouwen.
De rots bevindt zich in het Bois d'Angre (bos van Angre), nabij het riviertje Grande Honnelle. De puddingsteen is 370 miljoen jaar oud en 25 meter hoog. De omgeving, werd samen met de omliggende vallei van de Grande Honnelle in 1960 beschermd als landschap.
In 1882 werd spoorlijn 98A (van Dour naar de Franse grens) geopend, met vlakbij Le Caillou-qui-Bique de stopplaats van Angreau. Het reizigersverkeer op de lijn werd in 1960 weer gestopt.
Volgens een legende gooide de duivel de steen er neer uit woede omdat hij de stichting van de abdij van Stavelot niet had kunnen tegenhouden. Om de inhuldiging van de abdij te voorkomen, vertrok hij vanuit de Pyreneeën met een enorme rots op de rug om die op de kerk te gooien. Onderweg kwam hij een arme man tegen die hem vertelde dat de weg nog lang was. De ontmoedigde duivel liet uit woede zijn rotsblok vallen.
Uittreksel uit Wikipedia: Caillou-qui-Bique · CC BY-SA 4.0
