Fort de Tancrémont

Fort Tancrémont, gelegen op het grondgebied van de Belgische gemeenten Pepinster en Theux, is een voormalig Belgisch militair verdedigingsfort dat deel uitmaakt van de fortengordel rond Luik.

In 1935 werd begonnen met de bouw van het fort en in 1937 was het klaar. Op 8 augustus 1937 werd het in gebruik genomen. Samen met de forten Eben-Emael, Battice en Fort Aubin-Neufchâteau vormden deze forten een versterkte positie om het gat tussen de Ardennen en de Nederlandse grens te dichten.

Het centrale deel van het fort is een onregelmatige vierhoek en heeft een oppervlakte van 3,5 hectare. Het wordt omgeven door een droge gracht van minstens acht meter breed en zes meter diep. Op drie van de vier hoeken zijn betonnen werken geplaatst om aanvallers die in de droge gracht zijn gekomen met lichte kanonnen en mitrailleurs te beschieten.

In het centrale deel staan vijf gebouwen die met ondergrondse gangen zijn verbonden. De gebouwen zijn genummerd van B.I tot en met B.IV en in het midden ligt B.M. Gebouw B.I ligt als enige direct aan de droge gracht en functioneerde in vredestijd ook als ingang. Het gebouw is bewapend met twee mitrailleurs.

Uittreksel uit Wikipedia: Fort Tancrémont · CC BY-SA 4.0